Wybory do Bundestagu 2013: Dylemat rządzenia, dylemat istnienia

1002 1
RAFA? ANDRZEJ SMENTEK

bundestag

Po ostatnich wyborach do Bundestagu kilka rzeczy wiemy na pewno: Pani Kanclerz cieszy si? niezmiennie bardzo wysokim poparciem, reszta partii, ??cznie z drug? Volkspartei (parti? ludow?) SPD, jest obecnie daleko w tyle za CDU/CSU, libera?ów z FDP po raz pierwszy zabraknie w budynku Reichstagu, a Angel? Merkel, cho? odnios?a wspania?e zwyci?stwo, czekaj? teraz trudne rozmowy w sprawie koalicji. Najwa?niejszymi niewiadomymi pozostaj? natomiast przysz?y koalicjant oraz stan istnienia FDP poza parlamentem.

Wielcy przegrani

W?ród Libera?ów przewa?a jeszcze szok i niedowierzanie, ale w partii ju? rozpocz??y si? pierwsze spekulacje na temat przysz?o?ci. Niemal na pewno dotychczasowi liderzy (Rösler, Westerwelle, Brüderle), którzy musz? wzi?? na siebie odpowiedzialno?? za historyczn? kl?sk? FDP, usun? si? w cie? lub w ogóle zrezygnuj? z polityki. W tym kontek?cie jako ich nast?pców na ogó? wymienia si? Christiana Lindnera i Wolfganga Kubickiego, którzy kojarzeni s? z ostatnimi sukcesami FDP w wyborach do Landtagów (Szlezwik-Holsztyn i Nadrenia Pó?nocna-Westfalia). Pierwszym pytaniem jakie musz? zada? sobie nowi liderzy b?dzie przyczyna tegorocznej pora?ki. By?y ju? szef partii Phillip Rösler przyzna?, ?e FDP nie potrafi?o odpowiedzie? wyborcom na pytanie po co w parlamencie potrzebni s? jeszcze libera?owie. W okresie wspó?rz?dzenia z CDU/CSU wielu obserwatorów mog?o odnie?? wra?enie, ?e FDP nie wnosi nic nowego do koalicji i pe?ni rol? nie „j?zyczka u wagi”, a raczej „przybudówki” chadeków. W takim rozumieniu sens istnienia partii zosta? podwa?ony. W dodatku w?ród wielu wyborców przewa?a pogl?d, ?e partia nie zdo?a?a wprowadzi? w ?ycie ?adnej ze swoich przedwyborczych obietnic. FDP czeka teraz walka o przetrwanie i skupienie si? na kolejnych wyborach landowych.

Drug? interesuj?c? parti?, która znalaz?a si? poza parlamentem jest Alternative für Deutschland (AfD), grupuj?ca przeciwników waluty euro oraz kolejnych pakietów pomocowych dla Grecji. AfD po zaledwie kilku miesi?cach istnienia by?a bardzo blisko przekroczenia progu wyborczego, ale ostatecznie go nie osi?gn??a. Jej zwolennicy zbieraj? ju? podpisy pod petycj? o powtórzenie wyborów z powodu rzekomych fa?szerstw, ale trudno sobie wyobrazi?, aby dosz?o do takiej sytuacji. Pozaparlamentarne istnienie praktycznie skazuje t? parti? na rozpad lub gruntowne przeobra?enia, bo strategia oparta wy??cznie na sprzeciwie wobec euro w d?u?szej perspektywie nie mo?e zako?czy? si? sukcesem. W tym kontek?cie interesuj?ce by?oby po??czenie si? z innym przegranym tych wyborów – Parti? Piratów, któr? w najbli?szym okresie tak?e czekaj? powa?ne zmiany (jej szef Bernd Schlömer zrezygnowa? ze swojego stanowiska).

Gorzki smak wygranej

Przy analizie ostatnich wyborów nie mo?na przej?? oboj?tnie wobec ogromnego sukcesu partii chadeckich, które by?y bardzo blisko wyniku daj?cego im absolutn? wi?kszo??. W zgodnej opinii komentatorów sukces ten sk?ada si? z dwóch s?ów – Angela Merkel. Pani Kanclerz jest oskar?ana przez swoich przeciwników o brak wyra?nych pogl?dów i prowadzenie tzw. postpolityki, jednak przy podobnym braku wyrazisto?ci pozosta?ych partii (mo?e poza Die Linke) Niemcy zdecydowali, ?e skoro jest dobrze, to nie nale?y nic zmienia?. Warto odnotowa?, ?e do zwyci?stwa chadeków przyczynili si? obywatele pochodzenia tureckiego, którzy, cho? zawsze bli?sze im by?y warto?ci konserwatywne, dotychczas g?osowali na socjaldemokracj?, która sama siebie okre?la?a jako obro?czyni polityki przyjaznej dla imigrantów. Tym razem, w porównaniu z poprzednimi latami, zdecydowanie wi?cej z nich popar?o chadeków.

Sukces CDU/CSU ma jednak gorzki smak ze wzgl?du na konieczno?? znalezienia koalicjanta do wspó?rz?dzenia krajem. Die Linke nie wchodzi w gr?, wi?c kandydatki s? dwie – SPD i Zieloni. I tu zaczynaj? si? schody, poniewa? ?adna z tych partii nie jest specjalnie ch?tna do dzielenia w?adzy z chadekami, którzy zrujnowali ju? dwóch swoich poprzednich koalicjantów. SPD dobrze pami?ta jeszcze spektakularn? pora?k? po ostatniej Wielkiej Koalicji, a FDP to tegoroczna „ofiara” Pani Kanclerz. Je?li doliczy? to tego wolt? w sprawie polityki energetycznej i „przej?cie” tematyki Energiewende przez CDU, to trzeci? ofiar? b?d? Zieloni, którzy w tych wyborach, pozbawieni wielu swoich argumentów w polityce energetycznej, postanowili skupi? si? na polityce podatkowej i przegrali.

SPD i „dylemat rz?dzenia”

Zieloni i Socjaldemokraci stoj? przed „dylematem rz?dzenia” i konieczno?ci? bardzo powa?nego przemy?lenia strategii w negocjacjach z chadekami, tak, by uzyska? nie tylko istotne resorty, ale do tego wprowadzi? do rz?du jak najwi?cej swoich postulatów. Niezwykle istotna b?dzie te? kwestia wizerunkowa dla wyra?nego odró?nienia si? od CDU/CSU w ramach koalicji. W przeciwnym wypadku „druga partia w koalicji” stanie si? po?ywk? dla krytyki ze strony Die Linke, ryzykuj?c jednocze?nie utrat? g?osów na jej rzecz. Czekaj? nas bardzo emocjonuj?ce i najprawdopodobniej tak?e d?ugie negocjacje koalicyjne (?rednio w Niemczech jest to ok. 30 dni).

Obaj potencjalni koalicjanci s? ju? po konwentach swoich partii. SPD zdecydowa?o o przyst?pieniu do wst?pnych rozmów z parti? Pani Kanclerz (pierwsze rozmowy ju? dzisiaj), co jednak nie oby?o si? bez sprzeciwów. Ostatecznie zgod? na rozmowy wyra?ono pod warunkiem, ?e ewentualna finalna wersja umowy koalicyjnej zostanie poddana pod akceptacj? wi?kszo?ci cz?onków partyjnych. Takie odwo?anie si? do podstaw partii jest w pewnym sensie powrotem do ?róde? i przy okazji ?wietn? zagrywk? marketingow?, cho? w przypadku fiaska ca?e kierownictwo SPD b?dzie musia?o ponie?? konsekwencje i zrezygnowa? z dotychczasowych stanowisk. Dotychczas wiadomo jedynie, ?e swoja rol? w partii po bolesnej pora?ce nie tylko w wy?cigu o urz?d kanclerski, ale równie? we w?asnym okr?gu wyborczym w Mettmann, zamierza ograniczy? Peer Steinbrück. Coraz wi?ksz? rol? zaczyna natomiast odgrywa? nastawiona sceptycznie do idei Wielkiej Koalicji Hannelore Kraft, premier rz?du Nadrenii Pó?nocnej-Westfalii.

Tym bardziej mo?na si? spodziewa? twardych negocjacji kierownictwa SPD, które wychodzi z za?o?enia, ?e Angela Merkel nie ma innego wyj?cia jak tylko utworzenie Wielkiej Koalicji. Ich zdaniem Zieloni s? aktualnie na etapie poszukiwania na nowo w?asnej to?samo?ci, Die Linke z za?o?enia nie wchodz? w gr?, a ostatni? opcj? s? powtórzone wybory. Z drugiej strony chadecy dobrze wiedz?, ?e wyborcy mog? nie wybaczy? swojej partii, ?e jako druga si?a w parlamencie nie podj??a si? misji tworzenia rz?du i z pewno?ci? wykorzystaj? ten argument w negocjacjach.

Dok?d ponios? skrzyd?a?

Zieloni przez wi?kszo?? komentatorów nie s? powa?nie brani pod uwag? jako potencjalny koalicjant, a wyra?ona przez Angel? Merkel gotowo?? do podj?cia z nimi rozmów jest odbierane bardziej jako próba wywarcia presji na SPD. Nie mo?na jednak zupe?nie wykluczy? czarno-zielonego „oliwkowego” scenariusza. Zieloni to partia, w której jak nigdzie indziej wida? bardzo wyra?ny podzia? na dwa skrzyd?a – Realos i Grüne Linken. Pierwsi uwa?ani s? za bardziej pragmatycznych, drudzy okre?lani byli kiedy? jako Fundis, ekofundamentali?ci. Obie opcje ostro ze sob? rywalizowa?y, dlatego dla za?egnania konfliktów w przysz?o?ci, wprowadzono mechanizm podwójnego kierownictwa, zgodnie z którym partii oraz frakcji przewodnicz? zawsze dwie osoby – jedna z Realos, druga z Grüne Linken, z zastrze?eniem, ?e reprezentowane musz? by? obie p?cie.

„Zielone skrzyd?a” s? obecnie o tyle istotne, ?e partia ponownie prze?ywa kryzys i na nowo poszukuje w?asnej to?samo?ci. Taka sytuacja doprowadzi albo do wzmocnienia struktur, albo do roz?amu, którego ewentualne granice s? od dawna wyra?nie zarysowane. Sprawa robi si? jeszcze ciekawsza je?li przypomnimy o tzw. Pizza-Connection, czyli spotkaniach m?odych dzia?aczy Zielonych z liberalnym od?amem CDU w Bonn w latach 90-tych. Wystarczy wspomnie?, ?e uczestnikami tamtych spotka? byli m.in. Peter Altmaier (Minister ?rodowiska, Ochrony Przyrody i Bezpiecze?stwa Reaktorów Atomowych), Norbert Röttgen (jego poprzednik, który w tych wyborach mia? swój come-back) i Kristina Schröder (Minister ds, Rodziny, Osób Starszych, Kobiet i M?odzie?y) ze strony chadeków oraz z drugiej strony Cem Özdemir (szef partii, który zamierza ponownie ubiega? si? o stanowisko), Katrin Göring-Eckard (ubiega si? o stanowisko przewodnicz?cej frakcji) oraz Osvald Metzger (przyk?ad przej?cia z Zielonych do CDU). Dodatkowo legenda partii Joschka Fisher (Realos) skrytykowa? swoich kolegów za obranie lewicowego kursu stwierdzaj?c, ?e cho? kierownictwo zrobi?o si? starsze, to wci?? nie doros?o.

Roz?am w ramach Zielonych i uzyskanie przez przysz?y rz?d wi?kszo?ci absolutnej poprzez wej?cie skrzyd?a Realos do koalicji z CDU/CSU wydaje si? jednak ma?o prawdopodobny. M?odzi cz?onkowie CDU otwarcie przyznaj?, ?e cho? serce mówi „Zieloni”, to rozum podpowiada socjaldemokratów. Ponadto trudno sobie wyobrazi?, aby na tak? koalicje zgod? wyrazi?a siostrzana bawarska CSU, jej szef Horst Seehofer otwarcie przyzna?, ?e taki scenariusz jest wykluczony. Przeciw takiemu po??czeniu przemawia te? fakt, ?e w ?adnym z landów, które stanowi? cz?sto pole do politycznych eksperymentów, nie istnieje czarno-zielona koalicja, a próba w Hamburgu zako?czy?a si? klap?. Sam roz?am w partii Zielonych, pomimo sporych ró?nic mi?dzy opcjami, równie? na chwil? obecn? wydaje si? daleki od realizacji. Niemniej warto pami?ta? o tych podzia?ach, bo w roku historycznego wypadni?cia FDP z Bundestagu mo?liwe s? kolejne zaskoczenia.

Przy okazji analizy wewn?trznych struktur partii zasiadaj?cych w Bundestagu warto jeszcze na chwil? powróci? do chadeków. Ostatnie wybory wzmocni?y bowiem liberalne skrzyd?o partii nazywane czasem „generacj? Merkel”, usuwaj?c nieco w cie? konserwatystów. W obecnych okoliczno?ciach i przy takiej dominacji Pani Kanclerz nie b?d? oni raczej ryzykowa? sprzeciwu, który w postaci tzw. „Andenpakt” (m.in. by?y prezydent Christian Wulff oraz obecny Komisarz UE ds. Energii Günther Oettinger) i Berliner Kreis, mia? ju? miejsce w przesz?o?ci. Konserwaty?ci w CDU, mog? liczy? na poparcie bawarskiej CSU, której równie? bli?sze s? bardziej tradycyjne warto?ci. Prawe skrzyd?o partii powinno przyj?? postaw? wyczekuj?c?, ale Pani Kanclerz przy negocjacjach koalicyjnych musi liczy? si? z ich zdaniem. W tej sytuacji zaci?te rozmowy koalicyjne z któr?kolwiek, maj?cych lewicowe zabarwienie, potencjalnych kandydatek s? nieuniknione.

Konkluzje

Niezale?nie od tego, kto wejdzie do rz?du jako koalicjant chadeków, przysz?a kadencja powinna obfitowa? w zdecydowanie wi?cej kontrowersyjnych kwestii oraz konfliktów wewn?trz rz?du. Rola zgodnego koalicjanta w gabinecie Pani Kanclerz nie zdaje egzaminu, wi?c ka?da z partii b?dzie chcia?a wyra?nie zaznaczy? swoj? obecno?? w rz?dzie. Podstawowymi kwestiami w nadchodz?cej kadencji powinny by?: sposób realizacji Energiewende, kryzys zad?u?enia w strefie euro, starzenie si? spo?ecze?stwa, system wyrównania finansowego mi?dzy krajami zwi?zkowymi, podwy?szenie podatków i p?aca minimalna.

W tym kontek?cie istotny b?dzie równie? rozdzia? stanowisk w nowym rz?dzie. Szczególnie uwag? na to musi zwróci? SPD, które w czasach poprzedniej Wielkiej Koalicji zarz?dza?o resortami m.in. Spraw Zagranicznych, Pracy i Spraw Socjalnych oraz Finansów, jednak musia?o przeprowadzi? bardzo niepopularne reformy Hartz IV oraz podwy?szenie wieku emerytalnego. Polityka zagraniczna zosta?a natomiast praktycznie w ca?o?ci przej?ta przez Pani? Kanclerz i w ten sposób stanowisko ministra spraw zagranicznych straci?o swoj? presti?ow? funkcj?. By? mo?e nowy minister b?dzie na tyle siln? osobowo?ci?, ?e spróbuje przeciwstawi? si? dominacji Angeli Merkel w kompetencjach w?asnego resortu. To jednak grozi powa?nym konfliktem.

Zieloni, w przypadku pozostania w opozycji, mog? wróci? do tematyki energetycznej i ochrony ?rodowiska, radykalizuj?c jeszcze swoje pogl?dy. Pewne sygna?y w postaci akcentowania roli Angeli Merkel jako „hamulcowej” Energiewende i przeprowadzanie zwrotu energetycznego w wypaczony sposób z korzy?ci? dla koncernów, ale nie dla zwyk?ych obywateli, by?o s?ycha? ju? w powyborczych konstatacjach. W?ród mo?liwych postulatów powinno pojawi? si? równie? ca?kowite wycofanie elektrowni w?glowych. Zgody na to nie ma ani w CDU/CSU, ani w SPD. Czeka nas wi?c interesuj?ca kadencja.


Rafa? Andrzej Smentek – Wspó?pracownik CIM – absolwent nauk politycznych Uniwersytetu Warszawskiego i stypendysta programu Erasmus na Ludwig-Maximilians-Universität w Monachium. Zaanga?owany w tzw. dziennikarstwo obywatelskie (Wiadomo?ci24.pl, Stosunki Mi?dzynarodowe). Dwukrotny praktykant Fundacji Konrada Adenauera w Polsce. Od marca do lipca 2012 sta?ysta w ramach Internationales-Parlaments-Stipendium w niemieckim Bundestagu w biurze pos?a Eckharda Polsa (CDU).


Przeczytaj równie?:

To be happy it is great to be healthy. How can medicines help up? It isn’t difficult for immigrants to purchase drugs online. How it is possible? For example Xylocaine causes loss of feeling in an area of your body. Given during childbirth. Secondly treats emergency core rhythm problems. Usually, if you have lost the charisma, charm to a particular partner, treatment options like Cialis to improve potency is unlikely to help him back. Cialis is a drug used to treat different troubles. What do you already know about sildenafil vs tadalafil? Apparently every adult has heard about vardenafil vs sildenafil. (Read more http://rootinfonline.com/cialis-for-daily-use.html). Like all other medications, Cialis is also classified according of it’s active element. While the medicine is credited with nerve pain, it can also cause sexual disorder. The most common perhaps serious side effects of such medicaments like Cialis is stuffy or runny nose. Tell local physician if you have any unwanted side effect that bothers you. Discuss the matter with your soundness care professional to ensure that you can use this drug. Some tests can be used to extent of male sexual problems.

Total 0 Votes
0

Tell us how can we improve this post?

+ = Verify Human or Spambot ?

The following two tabs change content below.

Rafał Smentek

Absolwent nauk politycznych Uniwersytetu Warszawskiego i stypendysta programu Erasmus na Ludwig-Maximilians-Universität w Monachium. Zaangażowany w tzw. dziennikarstwo obywatelskie (Wiadomości24.pl, Stosunki Międzynarodowe). Dwukrotny praktykant Fundacji Konrada Adenauera w Polsce. Od marca do lipca 2012 stażysta w ramach Internationales-Parlaments-Stipendium w niemieckim Bundestagu w biurze posła Eckharda Polsa (CDU).

1 komentarz on "Wybory do Bundestagu 2013: Dylemat rządzenia, dylemat istnienia"

  1. Z moich tegoweekendowych rozmów z Niemcami wynika, że je jedyną rozważaną (a wręcz pewną) opcją jest sojusz z SDP jako, że SDP bardziej boi się powtórki wyborów niż koalicji z CDU/CSU

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *