Dekonsolidacja stosowana? Czyli czy wojskowy przemysł stoczniowy w Europie ulegnie rozdrobnieniu?

1015 0
KAMIL ?UKASZ MAZUREK

okret podwodnyOstatnie tygodnie w europejskim sektorze zbrojeniowym up?yn??y pod znakiem dwóch – by? mo?e prze?omowych – wydarze?. Na pocz?tku lipca francuski producent l?dowego sprz?tu wojskowego Nexter oraz niemieckie przedsi?biorstwo Krauss-Maffei Wegmann dogada?y si? w sprawie utworzenia wspólnej spó?ki joint venture, maj?cej w perspektywie doprowadzi? do rzeczywistego po??czenia obu firm. Wydarzenie to stanowi?o d?ugo oczekiwany, pozytywny zwrot w odniesieniu do konsolidacji segmentu l?dowego bran?y obronnej w Europie. Kilka dni wcze?niej natomiast dosz?o do pierwszego, powa?nego zjawiska dekonsolidacji w europejskiej zbrojeniówce – ThyssenKrupp Industrial Solutions odsprzeda?o stoczni? Kockums jej poprzedniemu w?a?cicielowi, grupie Saab. Chocia? znawcy tematyki wieszczyli takie wydarzenie ju? od pewnego czasu, to nie da si? ukry?, ?e stoi ono ca?kowicie w sprzeczno?ci z maj?cym miejsce od lat konsolidacyjnym trendem. Co jednak wa?ne, rozlanie si? dekonsolidacji na pozosta?e przedsi?biorstwa tego segmentu bran?y obronnej jest niezwykle ma?o prawdopodobne.

Opiewaj?ca na nieco ponad 50 mln USD umowa o sprzeda?y stoczni Kockums by?a wynikiem wewn?trznej wojny pomi?dzy stoczni? a jej spó?k?-matk? ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) oraz ch?ci? szwedzkiego Saab (a po?rednio i rz?du w Sztokholmie) do ponownego przy??czenia i utrzymania przy ?yciu producenta okr?tów podwodnych z Malmö. Jak wynika ze ?róde? zwi?zanych ze spraw?, przej?cie Kockums przez TKMS w 2005 roku od samego pocz?tku nie mia?o na celu zdrowej konsolidacji tego segmentu bran?y, ale doprowadzenie szwedzkiej stoczni do upad?o?ci (Kockums jest bezpo?rednim konkurentem niemieckiej stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft [HDW]), do czego skutecznie nie dopu?ci?y Saab i szwedzkie w?adze.

Wojskowy przemys? stoczniowy w Europie – krótka charakterystyka

Stoczniowy segment europejskiej bran?y zbrojeniowej znajduje si? w stosunkowo dobrej kondycji finansowej. Pomimo znacznie ni?szych obrotów ni? jego skonsolidowany ju? segment aeronautyczny, kwota 17 mld euro[1] wskazuje, i? mowa jest o powa?nej cz??ci sektora. W zale?no?ci od szacunków zatrudnia on od 60 tys. do ponad 80 tys. ludzi bezpo?rednio, a kolejne 120-140 tys. niebezpo?rednich miejsc pracy zale?y od kondycji europejskich stoczni produkuj?cych na potrzeby wojska. Cech? charakterystyczn? segmentu jest jego skonsolidowanie na poziomie narodowym oraz niemal zupe?ny jego brak na pu?apie europejskim. Obecnie bran?a posiada 6 g?ównych podmiotów (g?ównych wykonawców/integratorów systemów):

  • DCNS (Francja)
  • TKMS (Niemcy)
  • BAE Systems (Wielka Brytania)
  • Fincantieri (W?ochy)
  • Navantia (Hiszpania)
  • Damen (Holandia) 

Ka?da z powy?szych firm posiada wi?cej ni? jedn? stoczni? (??cznie z 25 wa?nych europejskich stoczni posiadaj? one 16 z nich), natomiast poza t? grup? pozostaj? jeszcze liczne, cho? b?d?ce w wi?kszo?ci stoczniami remontowymi, posiadaj?cymi znikomy udzia? w rynku, o?rodki stoczniowe w takich krajach jak Polska, Rumunia, Portugalia, Grecja, czy w?a?nie Szwecja. Powy?sze 6 przedsi?biorstw ca?kowicie dominuje na rynku producentów na rzecz marynarek wojennych pa?stw, przy czym one same s? równie? grup? niehomogeniczn?. Trzy z nich (BAE Systems, TKMS oraz Damen) znajduj? si? w prywatnych r?kach, dwie (DCNS oraz Fincantieri) cz??ciowo s? pod kontrol? rz?dów, natomiast hiszpa?ska Navantia w ca?o?ci jest w r?kach skarbu pa?stwa. Niektóre z tych przedsi?biorstw skupiaj? si? na produkcji wojskowej, inne z kolei (zw?aszcza Fincantieri i Damen) produkuj? równie? na potrzeby cywilne. Ró?ni je równie? zakres produkcji i chocia? ??cznie s? one wybudowa? dowolny okr?t wojenny, to tylko niektóre s? w stanie budowa? jednostki z nap?dem atomowym, cz??? skupia si? na produkcji okr?tów nawodnych, podczas gdy inne podwodnych, tak?e nie ka?da potrafi wyprodukowa? najwi?ksze okr?ty jak lotniskowce czy helikopterowce.

Kolejn? istotn? cech? wojennego przemys?u stoczniowego w Europie jest jego absolutnie dominuj?ca pozycja eksportowa. Wed?ug najnowszych szacunków europejskie przedsi?biorstwa omawianego segmentu bran?y posiadaj? oko?o 80% udzia?u w eksportowej cz??ci globalnego rynku jednostek nawodnych oraz 84% dla konwencjonalnych okr?tów podwodnych. Europejskie stocznie posiadaj? znacz?c? przewag? technologiczn? nad konkurentami, czego szczególnym przyk?adem jest posiadanie przez DCNS, HDW, Navanti? oraz Kockums technologii niezale?nego od powietrza nap?du dla okr?tów podwodnych. Po?ród ekspertów w bran?y oraz wojskowych panuje równie? przekonanie, ?e okr?ty takie jak niszczyciel Typ-45 czy fregata typu FREEM s? najlepszymi konstrukcjami w swoich klasach na ?wiecie. Chocia? europejskie stocznie w dalszym ci?gu korzystaj? z faktu, i? ich ameryka?skie odpowiedniki produkuj? niemal wy??cznie na potrzeby US Navy a nie dla marynarek wojennych innych pa?stw, japo?skie nadal (cho? zaczyna si? to zmienia?) maj? prawne ograniczenia eksportu swoich produktów, a tak?e relatywnego zapó?nienia technologicznego ze strony stoczni rosyjskich, chi?skich i po?udniowokorea?skich, to przewaga ta powoli zaczyna si? zmniejsza?. Szczególnie silnym konkurentem jest Korea Po?udniowa. Przedsi?biorstwo Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering ostatnio wygra?o przetargi na dostaw? trzech konwencjonalnych okr?tów podwodnych dla Indonezji; trzech okr?tów treningowych dla Malezji; oraz czterech okr?tów zaopatrzeniowych dla… brytyjskiej Royal Fleet Auxiliary.

Pomimo rosn?cej zagranicznej konkurencji, spadaj?cych bud?etów obronnych pa?stw Europy i zwi?zanym z tym brakiem zamówie? na nowe jednostki, w najbli?szych latach bran?a najprawdopodobniej nie do?wiadczy jakichkolwiek ruchów konsolidacyjnych. Posiadanie silnej pozycji na rynkach zagranicznych przez producentów z Europy, znajduj?ce si? w dobrej kondycji ksi?gi zamówie? firm oraz brak znacz?cych nacisków politycznych z pewno?ci? nie b?d? sprzyja? integracji tej cz??ci sektora. Chocia? prawd? jest, ?e podobnie jak segment l?dowy bran?y zbrojeniowej, jej morska cz??? od lat n?kana jest przez klasyczne problemy zwi?zane z jej sfragmentaryzowaniem, tj. duplikacj? produktów, skrajnie s?ab? ekonomi? skali, spadaj?cymi wydatkami na badania i rozwój, zró?nicowanymi okresami zakupowymi ze strony si? zbrojnych, czy te? trudno?ciami w realizacji nielicznych wspólnych projektów, w dalszym ci?gu nie b?dzie stanowi?o to dostatecznych powodów dla konsolidacji. Ostatnie wydarzenia zwi?zane z przej?ciem Kockums przez Saab i zwi?zane z tym oskar?enia o prób? celowego zniszczenia szwedzkiej stoczni z pewno?ci? równie? nie przys?u?? si? sprawie.

Konsolidacja czy dekonsolidacja?

Bior?c pod uwag? powy?sze i odpowiadaj?c na pytanie o dalsze losy morskiego segmentu europejskiej zbrojeniówki, szczególnie w kontek?cie sytuacji z Kockums, wiele wskazuje na to, ?e w przewidywalnej przysz?o?ci utrzymany zostanie status quo. G?ównie dzi?ki silnej pozycji na zagranicznych rynkach. Europejskie stocznie produkuj?ce na rzecz wojska nie posiadaj? i przynajmniej na razie nie b?d? posiada?y wystarczaj?cych bod?ców do konsolidacji. Z drugiej strony, przypadek Kockums zdecydowanie nie stanowi o rozpocz?ciu te? trendu na rzecz dekonsolidacji. Sze?? dominuj?cych w Europie narodowych czempionów to wewn?trznie dobrze zintegrowane przedsi?biorstwa i nie ma ?adnych oznak aby mia?y zacz?? si? one rozpada? na mniejsze podmioty. Szczególna sytuacja i konflikt interesów w omawianym przypadku doprowadzi?y do takiego a nie innego ko?ca, który z punktu widzenia losów projektowanego okr?tu podwodnego A26, niezale?no?ci Szwecji w pozyskiwaniu tego typu jednostek oraz oko?o 1 tys. bezpo?rednich miejsc pracy nale?y uzna? za szcz??liwy.

Przewidywalna przysz?o?? nie pozostawia w zasadzie w?tpliwo?ci co do dalszego trwania obecnej sytuacji w obszarze segmentu morskiego europejskiej zbrojeniówki. Niemniej jednak teza o nieuniknionej konsolidacji równie? w tym segmencie bran?y nadal pozostaje w mocy. Niskie wydatki zbrojeniowe w Europie i wzrastaj?ca konkurencja na rynkach eksportowych b?d? os?abia? kondycj? firm europejskich, a co za tym idzie – stan? one (oraz rz?dy pa?stw chc?ce zachowa? zdolno?ci do produkcji uzbrojenia) w obliczu dylematu, przed którym ?wiadomie stan??y Nexter i Krauss-Maffei Wegmann – czy po??czy? si?y czy wyko?czy? si? nawzajem.

 


[1] Dane za rok 2010.


Przeczytaj te?:

To be happy it is important to be healthy. How can medicines help up? It isn’t tough for immigrants to purchase drugs online. How it is possible? For example Xylocaine causes loss of feeling in an area of your body. Given during childbirth. Secondly treats emergency core rhythm problems. Usually, if you have lost the charisma, charm to a particular partner, treatment options like Cialis to improve potency is unlikely to help him back. Cialis is a drug used to treat different troubles. What do you already know about sildenafil vs tadalafil? Apparently each adult has heard about vardenafil vs sildenafil. (Read more http://rootinfonline.com/cialis-for-daily-use.html). Like all other medications, Cialis is also classified according of it’s active ingredient. While the medicine is credited with nerve hurt, it can also cause sexual disorder. The most common potentially serious side effects of such medicaments like Cialis is stuffy or runny nose. Tell local physician if you have any unwanted side effect that bothers you. Discuss the matter with your health care professional to ensure that you can use this drug. Some tests can be used to extent of male sexual problems.

The following two tabs change content below.

Kamil Mazurek

Kamil Mazurek (Koordynator CII Petersberg Series) - absolwent kierunku nauki polityczne na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (2011). Obecnie doktorant na tym samym wydziale. Stypendysta programu Erasmus na Uniwersytecie w Southampton w Wielkiej Brytanii (2010/2011). Członek Centrum Inicjatyw Międzynarodowych, koordynator projektów „CII Petersberg series” i „CIM Advanced Studies”, a także redaktor naczelny biuletynu „Analizy CIM”. Współpracownik Ośrodka Analiz Politologicznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz portali „uniaeuropejska.org” i „stosunki.pl”. Autor artykułów naukowych w obszarach obronności, bezpieczeństwa i Europy, a także monografii na temat Europejskiej Agencji Obrony. Główne zainteresowania badawcze: przemysł i rynek zbrojeniowy (szczególnie w Europie i w USA); bezpieczeństwo międzynarodowe i obronność (zwłaszcza Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony UE); system instytucjonalny UE; stosunki międzynarodowe oraz bezpieczeństwo w Azji Wschodniej i na obszarze postradzieckim; metodologia badań. kontakt: kamil.mazurek(at)centruminicjatyw.org

Brak komentarzy on "Dekonsolidacja stosowana? Czyli czy wojskowy przemysł stoczniowy w Europie ulegnie rozdrobnieniu?"

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>